KRİZ ANALİZİ
TÜBİTAK /SOBAG 1001 Projesi / Proje No. 112K172
Türkiye'de Dış Politika Krizlerinde Karar Verme ve Kriz Yönetimi Süreç Analizi

logotdp

ÜYE GİRİŞ

Sitemize Hoş Geldiniz

Yine Bekleriz, Dileriz Yararlı Olmuştur...

S5 Register

  • Üyelik
KRİZ İNCELEMELERİ

KRİZ İNCELEMELERİ (2)

Cumartesi, 19 Aralık 2015 12:28

Uluslararası Krizler ve TDP

Yazan
Uluslararası krizler genel olarak makro ölçekli ve çok sayıda devletin -bu arada bölgesel ve/ya uluslararası örgütün "taraf" olarak müdahil olduğu krizlerdir. Genel olarak uluslararası sistemde saldırgan nitelikli bir davranış sergileyen devletin fiili durumu tek yanlı değiştirmeye yönelik bir davranışının savunmacı tarafça tehdit olarak algılanmasıyla başlayan ve diplomatik-siyasi girişimlere rağmen çözümlenemeyerek tırmanan krizlerdir. Saldırgan tarafın yaratmış olduğu tehditin şekli ve yoğunluğuna bağlı olarak başlangıçta olaya doğrudan müdahil olmayan üçüncü aktörler tırmanma sürecinde olaya müdahil olarak bölgesel ve uluslararası bir krizi çözmeye çalışırlar. Kriz yönetimi açısından diplomatik-siyasi girişimlerin sonuçsuz kalması durumunda BM kararlarına dayanarak saldırganın caydırılması ve/ya kuvvet kullanarak geri adım atmaya zorlanması gibi değişik enstrümanların kullanılması mümkündür.
En güncel ve belirgin örneği ile Irak'ın Kuveyt'e saldırarak bu ülkeyi ilhak ettiğini ilan etmesiyle başlayan kriz bu nitelikte bir krizdir.
 
Araştırmamızda "uluslararası kriz" tanımına uyan krizler, Türkiye'nin nasıl bir dış politika karar alma ve kriz yönetim sürecine sahip olduğu inceleme dışı tutulmuştur. İlerleyen süreçte bu tür krizlere ilişkin inceleme ayrı bir araştırma projesi olarak değerlendirilecektir.
 
Çarşamba, 22 Ocak 2014 21:21

KRİZ İncelemeleri Hakkında

Yazan

 

Uluslararası sistemde devletler arasındaki ilişkilerin geniş bir yelpazede seyrettiği dikkate alınırsa zaman zaman devletler arasında ortaya çıkan çatışmacı ilişkilerin tırmanarak krize hatta savaşa dönüşmesi mümkündür. Genel olarak kriz durumlarında devletlerin sistem içerisindeki temel karakteristik özelliklerini yansıtacakları davranışlarını gözlemlemek mümkündür. Çatışma riskinin bulunmadığı ve/ya düşük seviyede seyrettiği bir durumda devletler arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin olarak karar alıcının acil, kesin ve sonuç alıcı karar vermesi için bir neden bulunmaz. Dış politika karar alıcıları zaman baskısı ve stres içirisinde bulunmadıklarından böylesi durumlarda şiddet/kuvvet kullanma seçeneklerini de içeren çözümler yerine daha diplomatik-siyasi çözümler üzerine odaklanırlar. Oysa çatışma ve kriz durumlarında, kriz ihtimalinin yükseldiği durumlarda karar alıcıların olaya ilişkin kararları stres altında ve zaman baskı ile vermeleri gerekir. Dolayısıyla krizler karar alıcıların olduğu kadar devlet bürokrasisinin yönetim fonksiyonlarını öğrenmemiz açısından öğreticidir. Diğer bir deyişle kriz durumlarındaki davranışlarına ve işleyişine bakılarak bir devletin dış politika karar verme süreci, genel özellikleri kolaylıkla analiz edilebilir.

 

Bu açıdan Uluslararası İlişkiler yazınında son yıllardaki değişime koşut olarak mikro-makro / dış politika-uluslararası / yerel-ülkesel-bölgesel-uluslararası ölçeklendirmelerle krizler incelenmekte ve krizlerin önlenmesine yönelik olduğu kadar krizlerin ortaya çıkışı ile birlikte yönetilebilir olmasına ilişkin akademik çalışmalar yapılmaktadır. Krizlerin daha çıkmadan önlenebilmesi, ortaya çıktıktan sonra ise krizlerin çatışma ve savaşa döneüşmeden önlenebilmesi için farklı parametrelerden hareket eden analizler, yaklaşımlar söz konusudur.

 

Bu bağlamda asıl üzerinde durulması gereken savunmacı niteliği ile bir kriz yönetim anlayışının nasıl kurgulanabileceği ve daha krizler yaşanmadan bunları önleyebilecek yapısal önlem ve araçların hazırlanması konusudur. Kuşkusuz bu durum ülkeden ülkeye, aktörden aktöre değişiklik gösteren bir özelliktir. Biz de bu çalışmamızda Türkiye'nin Cumhuriyet dönemi dış politikasını esas alarak 90 yıllık bir süreç içerisinde yaşamış olduğu dış politika krizlerini inceleyerek bir dış politika kriz yönetim kültürüne sahip olup olmadığını araştıracağız. Bu bağlamda Türkiye'nin kriz yönetim kültürünün iki önemli ayağının olduğu görülmektedir. Birincisi doğrudan kendisinin taraf olduğu "dış politika" krizleri diğeri ise doğrudan tarafı bulunmadığı, kendisinin dışında başlayan ve diğer uluslararaası aktörlerle birlikte müdahil bulunduğu "uluslararası" krizler.

 

Bu ayrım kuşkusuz kavramsal ve yöntemsel açıdan bazı varsayım ve açıklamaların yapılmasını da zorunlu kılmaktadır. Çalışmamız ilerledikçe bu konudaki görüşlerimizi paylaşmayı sürdüreceğiz....

 

Fuat Aksu

CoalaWeb Traffic

Today293
Yesterday2170
This week293
This month40238
Total605702

Who Is Online

2
Online

18-09-24

TFPC Hızlı İletişim

S5 Box

ÜYE GİRİŞ

Sitemize Hoş Geldiniz

Yine Bekleriz, Dileriz Yararlı Olmuştur...

S5 Register